[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 185 ]
شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدىً لِلنَّاسِ وَ بَيِّناتٍ مِنَ الْهُدى وَ الْفُرْقانِ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ وَ مَنْ كانَ مَرِيضاً أَوْ عَلى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ يُرِيدُ اللَّهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَ لا يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ وَ لِتُكْمِلُوا الْعِدَّةَ وَ لِتُكَبِّرُوا اللَّهَ عَلى ما هَداكُمْ وَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ( 185 )
( « آن روزهاى چند » ماه رمضان است كه قرآن در آن نازل شد ، در حالى كه قرآن هدايت كننده مردم ، و داراى دلائل آشكارايى از هدايت و تميز بين حق و باطل است ، پس كسى كه از شما حاضر باشد در ماه رمضان بايد روزه بگيرد و كسى كه مريض يا در سفر باشد بايد روزهاى ديگر غير ماه رمضان روزه بگيرد خداوند نسبت بشما آسانى را اراده مىكند و دشوارى را اراده نميكند براى اينكه عدد را تكميل كنيد و خدا را بر آنچه شما را هدايت نمود تكبير نمائيد و باشد كه شما او را شكرگزارى كنيد )
شَهْرُ رَمَضانَ
خبر است براى مبتداء محذوف تقديرش « هى اى تلك الايام شهر رمضان » و بيان اين مبتداء در آيه قبل شده و بعضى گفتند مبتداست و خبرش
الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ
است و جمله بيان
أَيَّاماً مَعْدُوداتٍ
است و شهر بمعنى ماه است و آن را شهر گفتند براى اينكه بواسطه رؤيت هلال مشهور و ظاهر است و رمضان از ماده رمض است و آن شدت گرماى روز و تابيدن آفتاب بر زمين ريگزار است و ممكن است كه علت تسميه اين ماه به اين اسم اين بوده كه در موقع وضع اسماء ماهها ماه نهم در فصل تابستان بوده است و در بعضى اخبار دارد كه رمضان اسامى خدا است و سزاوار نيست كه گفته شود رمضان آمد و رمضان رفت بلكه گفته شود شهر رمضان آمد يا رفت و اين كلمه غير منصرف است .