فيكم ممكن است خطاب بامّة مسلمة باشد بقرينه
رَبَّنا وَ ابْعَثْ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِكَ
الاية چنانچه در تفسير اين آيه بيان شد و يا مخاطب قريش و يا جميع عرب و يا همه امّت باشند و در هر صورت پيغمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم از ميان آنها بوده است .
يَتْلُوا عَلَيْكُمْ آياتِنا
تفسير اين جملات سه گانه در ذيل تفسير آيه :
رَبَّنا وَ ابْعَثْ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْهُمْ
الاية گذشت « 1 »
وَ يُعَلِّمُكُمْ ما لَمْ تَكُونُوا تَعْلَمُونَ
يعنى شما را تعليم ميدهد آنچه را كه از غير طريق تعليمات او راهى براى فرا گرفتن آنها نداشتيد و اين جمله شامل جميع معارف اسلامى از اصول و فروع مىشود كه اگر تعاليم عاليه پيغمبر اسلام و خاندان گرام او نبود بشر در وادى ضلالت و تيه جهالت بسر ميبرد چنانچه در دوران جاهليت بود .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 152 ]
فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ وَ اشْكُرُوا لِي وَ لا تَكْفُرُونِ ( 152 )
( مرا ياد كنيد تا شما را ياد كنم و براى من شكر گزار باشيد و كفران نكنيد ) فاء براى تفريع است يعنى چون اين نعمتها را بشما عنايت كرديم پس مرا ياد كنيد و شكر گزار باشيد و ذكر بمعنى به ياد خدا و متوجه او بودن در جميع حالات از نعمت و بلا و صحت و مرض و غنا و فقر و غير اينها است كه در همه حال خدا را فراموش نكنيد و متوجه اوامر و نواهى او باشيد و حقيقت ذكر همين معنى است و ذكر لسانى فرع بر آن و براى تلقين بنفس و تحصيل اين مرتبه است
أَذْكُرْكُمْ
بيان فايده ذكر و جزاء آنست و ياد كردن خدا بتفضل و انعام
هامش
( 1 ) - سوره بقره آيه 128