و آنچه از آيات و اخبار استفاده مىشود تنها يوسف داراى مقام نبوت بوده و بن يامين هم دليلى بر نفى يا اثبات نبوت او نيست و هر يك از دوازده نفر اولاد و احفادى آوردهاند كه طائفه بنى اسرائيل را تشكيل دادند و اولاد هر يك از آنها به سبط ناميده شدند و همه بر دين حضرت ابراهيم بوده و تا زمان موسى در ميان آنها انبياء و اوصياء بسيارى بودند كه مراد از اسباط اين دسته از انبياء كه از اولاد و احفاد يعقوب بودهاند مىباشد .
وَ ما أُوتِيَ مُوسى وَ عِيسى
مراد از آنچه بموسى داده شد تورات واقعى اصلى و از آنچه به عيسى داده شد انجيل حقيقى اصلى است نه اين تورات و انجيل محرّف كه در دست يهود و نصارى است كه ساحت قدس موسى و عيسى ( ع ) از آنها مبرّاء است
وَ ما أُوتِيَ النَّبِيُّونَ مِنْ رَبِّهِمْ
مراد از نبيون عموم پيغمبرانى است كه در آيه ذكر نشده چه انبياء قبل از ابراهيم مانند آدم ، شيث ، نوح ، هود ، صالح و چه انبياء بعد او مانند داود ، سليمان ، زكريا ، يحيى و غير اينها و از اين جملات استفاده مىشود كه ايمان بانبياء سلف و تصديق آنها از آدم تا خاتم لازم و جزء معتقدات شخص مسلمان مىباشد .
لا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ
يعنى در مواردى كه همه مأمور از جانب پروردگار و مجرى دستورات او ميباشند و تصديق و ايمان به همه آنها لازم است تفاوتى ندارد ولى در مورد شرافت و فضيلت مختلف ميباشند چنانچه صريح آيه شريفه است
تِلْكَ الرُّسُلُ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلى بَعْضٍ
« 1 »
وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ
مفاد و مقصود از اين جمله در آيات قبل بيان شد
هامش
( 1 ) - سوره بقره آيه 254