فعلا كه شما مسلمانان از لحاظ عده و عده ضعيف هستيد بايد نسبت بفلتات حسد اهل كتاب در خورد و گذشت نموده و در مقام تلافى برنيائيد تا خداوند قدرت و شوكت بشما عنايت فرمايد و حكم جهاد برسد و از آنها انتقام بكشيد و خبر مروى از حضرت باقر عليه السّلام نيز بيش از اين دلالت ندارد بنا بر اين آيه نظير آيه شريفه
وَ لا تَعْجَلْ بِالْقُرْآنِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يُقْضى إِلَيْكَ وَحْيُهُ
« 1 » مىباشد و عفو بمعنى ترك مؤاخذه و صفح بمعنى گذشت است و اين دو قريب المعنى هستند
إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
اين جمله در مقام تسليت و دلدارى مسلمين است كه خداوند قادر است به اينكه بشما نيرو و قوّت عنايت فرمايد و دفع شرّ آنها را از شما بنمايد .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 110 ]
وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ وَ ما تُقَدِّمُوا لِأَنْفُسِكُمْ مِنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِنْدَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ( 110 )
( و نماز را به پا داريد و زكات را بدهيد و آنچه از خوبى براى خود پيش ميفرستيد آن را نزد خدا مىيابيد همانا خدا به آنچه ميكنيد بيناست ) بعد از آنكه خداوند مسلمين را باعراض از حاسدين اهل كتاب و عدم تعرض و عفو از آنها امر فرمود ، باداء فرائض مذهبى و اداء وظائف دينى كه در اثر توجه و اهتمام به آنها نيرو و قدرت پيدا نموده و اجتماع و قوميت آنها مستحكم و بالنتيجه بر دشمن پيروز مىگردند ، امر فرمود و بعنوان نمونه دو ركن اعظم آنها كه نماز و زكات باشد ذكر ، و وظائف ديگر را بنحو عموم در ضمن كلمهء
مِنْ خَيْرٍ
گوشزد فرمود اين دو ركن اسلامى را مفصلا در ذيل آيه :
هامش
( 1 ) - سوره طه آيه 113