- كلامى ديگر كه در اين باب مىتوان بيان نمود ، آن است كه :
رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم ، حجّت خدا بر مردم است ، و خداوند به وجود او ، و به برانگيختن او ، بر مؤمنين خود منت گذارده است :
« لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ . إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْ أَنْفُسِهِمْ »
( آل عمران / 164 )
و اطاعت و فرمانبردارى از او را در مواضع مختلف بر جميع بندگان لازم فرموده است .
« أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ »
( نساء / 59 )
و عدم تبعيت او را ، وعدهء عذاب داده است .
آيا عقل سليم مىپذيرد كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله ، العياذ باللّه اين مقدار نادانسته ، از خداوند به سبب دو فردى كه قبل و بعد از بعثت احوال ايشان معلوم بوده ، طلب عزّت دين خود را بنمايد ؟ !
آيا مىتوان پذيرفت كه مقام ايشان از منزلت و جايگاه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله نيز فراتر رفته و نزد خدا مقامى رفيعتر از رسولش ، كه در شأن او فرمود : « لولاك لما خلقت الافلاك » پيدا نمودهاند ، خداوند ، دين را به وجود ايشان ، عزت بخشد ؟
آيا در عالم اسلام ، از اين دو فرد شاخصتر و با شخصيتتر وجود نداشت ؟ و همان مانده بود كه دين خدا ، به وجود اين دو نفر ! عزيز شود ؟ !
خداوند عزّ و شأنه ، دين خود را به سبب رسول خود عزيز نگرداند ؟ لكن اين دو نفر سبب عزّت اسلام و مسلمين شوند ؟ ! سبحان الله ، تعالى عن ذلك علوا كبيرا .