يعنى : تو گوش شنواى علم منى كه هرگز فراموش نكنى . « 1 »
منافقان گفتند : محمد در حق علي هيچ رها نكرد كه تقرير نكرد . گو تو امروز هرچه خواهي در حق [ 73 - پ ] او بگو . ما بعد از وى ، آن كنيم كه خوذ خواهيم .
يكى از ايشان گفت : بس كنيذ كه محمد بدانذ .
گفتند : قسم ياذ كنيم كه ما ايذا نكرديم ، ما را تصديق كند . جبرييل آمذ و آيت آورد .
وَ مِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَّ وَ يَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ ؛
يعنى : از منافقان ، آنانك رسول را مىرنجانيذند و مىگفتند : علي گوش رسولست .
قُلْ أُذُنُ خَيْرٍ لَكُمْ :
بگو اى محمد ! كه گوش علم من است . شما را بهتر بوذ كه صلاح دنيا و آخرت شما ، بمحبت وي تعلق دارذ .
يُؤْمِنُ بِاللَّهِ :
بخذا ايمان آورذ و هرگز كفر نورزيد .
وَ يُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِينَ :
و مؤمنانرا بولايت خوذ تصديق مىكند ، و منافقانرا بايمان تكذيب مىكند ،
هامش
( 1 ) حلية الاولياء 1 / 67
- در اينباره نيز بنگريد به : صراط المستقيم 2 / 66 - 68 ، بحار الانوار 35 / 326 ، مجمع البيان 5 / 345 ، برهان 4 / 375 .