قوله :
« وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَ إِذا كُنَّا تُراباً
[
وَ آباؤُنا
]
أَ إِنَّا لَمُخْرَجُونَ * لَقَدْ وُعِدْنا هذا نَحْنُ
« 1 »
وَ آباؤُنا مِنْ قَبْلُ إِنْ هذا إِلَّا أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ »
« 2 »
پس ايشان بطريق استهزا گفتند :
مَتى هذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ .
بجواب استهزاى ايشان فرموذ :
قُلْ عَسى أَنْ يَكُونَ رَدِفَ لَكُمْ بَعْضُ الَّذِي تَسْتَعْجِلُونَ .
اين « بعض » ، بمعنى كل است . و مراد از آن ، بعث و نشور است . و در لغت عرب ، « بعض » بمعنى كل آمذه است .
ان الامور اذا الأحداث و دبّرها دون . * دون الشيوخ ترى فى بعضها خللا
يعنى : در كارها چون جوانان تدبير كننذ ، و در همه كارها خلل واقع شوذ .
ديگر گويذ :
قد يدرك المتأنى بعض حاجته * و قد يكون من المستعجل الزلل « 3 »
يعنى : هركس كه در كارها تأنى رعايت نكنذ و تعجيل نمايذ ، بمراد نرسذ .
پس در بعضى مواضع ، لفظ « بعض » اطلاق كنند ، و مرادشان « كل » بوذ .
هامش
( 1 ) - اصل نسخه : بالحق .
( 2 ) - نمل / 67 - 68 .
( 3 ) - لسان العرب : « بعض » .