قوله تعالى :
اقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسابُهُمْ وَ هُمْ فِي غَفْلَةٍ مُعْرِضُونَ * ما يَأْتِيهِمْ مِنْ ذِكْرٍ مِنْ رَبِّهِمْ مُحْدَثٍ إِلَّا اسْتَمَعُوهُ وَ هُمْ يَلْعَبُونَ * لاهِيَةً قُلُوبُهُمْ وَ أَسَرُّوا النَّجْوَى الَّذِينَ ظَلَمُوا هَلْ هذا إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ أَ فَتَأْتُونَ السِّحْرَ وَ أَنْتُمْ تُبْصِرُونَ * قالَ
« 1 »
رَبِّي يَعْلَمُ الْقَوْلَ فِي السَّماءِ وَ الْأَرْضِ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ * بَلْ قالُوا أَضْغاثُ أَحْلامٍ بَلِ
[
افْتَراهُ بَلْ
]
هُوَ شاعِرٌ
[ 118 - پ ]
فَلْيَأْتِنا بِآيَةٍ كَما أُرْسِلَ الْأَوَّلُونَ .
« 2 »
ابن عيسى گويذ : اقتراب ، كوتاهى مدت چيزى است ، باضافت با آنچه از زمان آن گذشته است .
و حقيقت « قرب » ، قلت است ميان دو چيز . و آن بر سه وجه است :
قرب زمان « 3 » و قرب مكان و قرب حال .
هامش
( 1 ) - قرائت مشهور ، « قال » است . اما مصنف ، قرائت « قل » را برگزيده ، چنانچه در ضمن ترجمه و تفسير روشن خواهد شد .
( 2 ) - انبياء / 1 - 5 .
( 3 ) - اصل نسخه : زبان .