و گفتهاند : اشارتست بخيري كه ايشانرا بوذ . « 1 »
و گفتهاند : مراد غبطت است ؛ « 2 » يعنى : امير المؤمنين را درجه بود در جنّت ، كه اهل بهشت را بر وي غبطت بوذ .
و گفتهاند : مراد از « طوبى لهم » روشناييى چشم و شاذمانى است . « 3 »
و گفتهاند : « طوبي » تأنيث افعل است ؛ يعنى : اطيب اشياء « 4 » در بهشت امير المؤمنين را بوذ . و اين وجه ضعيف است ، زيرا كه افعل كه تأنيث او فعلى بوذ ، بالف و لام بوذ يا باضافه . « 5 »
وَ حُسْنُ مَآبٍ ؛
يعنى : نيكويى بازگشت گاه .
كَذلِكَ أَرْسَلْناكَ فِي أُمَّةٍ :
چنانك پيش از تو پيغمبران بخلق فرستاذيم ،
قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِها
« 6 »
أُمَمٌ :
تو بديع نيستى از رسل . و امت تو اوليتر نيستند از امتى كه رسول بايشان فرستاذند .
لِتَتْلُوَا عَلَيْهِمُ الَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ :
هامش
( 1 ) - طبرى 13 / 86 ، تبيان 6 / 250 ، مجمع 6 / 291 ، فخر 6 / 486 .
( 2 ) - همان مدارك و صفحات
( 3 ) - همان مدارك و صفحات ، ابو الفتوح رازى 3 / 192
( 4 ) - تبيان 6 / 251 ، مجمع البيان 6 / 291
( 5 ) - مجمع 3 / 290 .
( 6 ) - اصل نسخه : قبلهم .