هامش
- اموال و اولاد شما فتنه و آزمايش مىباشند .
حال ببينيم هدف اين آزمايش چيست ؟
كسب درجات عاليه در پيشگاه خداوند همراه با امتحانات دشوار است ، خداوند ، ابراهيم را مىآزمايد و او را به مقام امامت مىرساند و مىگويد :« وَ إِذِ ابْتَلى إِبْراهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قالَ إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً »هرچه مقام انسانى بالاتر و واجديّت و دارائى او از كمال الهى بيشتر باشد امتحانش مشكلتر و براساس آن امتحان ، مقامش بالاتر است .
خداوند متعال امير المؤمنين على عليه السلام را به امتحانات و بلاهائى گرفتار كرده و يا اختصاص داده كه هيچ يك از اولياء خود را بدانگونه نيازموده است و خود آن حضرت را نيز امتحانى براى ديگران قرار داده است ، امتحانى براى اولياء و انبياء .
كدام انسانى در شرائط دشوارى كه آن حضرت قرار گرفت واقع شده است ، اسلام به دست تو زنده شود و استقرار يابد . جنگها را تو به پيروزى برسانى ، خارها را تو از سر راه ، بردارى ، گلستان را تو آبيارى كنى و سپس خارها سر راه تو را بگيرند و تو را خار سر راه خود قرار دهند و خود مسندنشينان كرسى خلافت اسلامى شوند و از تو بخواهند كه بايد التزام دهى كه به سنّت خارها رفتار كنى و به خورشيد بگويند تو مىبايست شبها و سياهىها را بستائى و الّا مسلمان نيستى و از جامعه بيرونت مىكنيم و در چنين شرائطى تكليف خدائى آن باشد كه صبر و بردبارى را پيشه خود سازى و خلاصه آزمايشى به وسعت مقام على عليه السلام نه بالاتر بگوئيم آزمايشى به عظمت مقام بندگى و صبرى بيست و پنج ساله ، درحاليكه استخوان در گلو و خار در چشم داشته باشى كه اين آزمايشى بود بس بزرگ و بلائى بود كه خداوند براى هيچ يك از اولياء خود پيش نياورده بود و او درادر كنار ورقه پذيرفته شده امتحانيش بر كنار نعش زهرايش در آن شب تاريك و سياه و در آن لحظه غسل دادنش مىبينيم -