محمد بن كعب قرضى عبارت
اوفاهما و اتمهما
را آوردهاست . « 1 » ابن مردويه از جابر و نيز ابوهريره عبارت
اوفاهما
را نقل كردهاند . « 2 »
وَ ما كُنْتَ بِجانِبِ الطُّورِ إِذْ نادَيْنا وَ لكِنْ رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْماً ما أَتاهُمْ مِنْ نَذِيرٍ مِنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ .
« 3 »
تو در كنار طور نبودى زمانى كه ما ندا داديم و لى اين رحمتى از سوى پروردگارت بود ( كه اين اخبار را در اختيار تو نهاد ) تا تو بوسيله آن قومى را انذار كنى كه پيش از اين انذار كنندهاى براى آنان نيامدهاست ، شايد متذكر شوند .
« عمرو بن عبسة » مىگويد : از حضرت صلى الله عليه و آله تفسير اين آيه را پرسيدم كه ندا چيست ؟ رحمت كدام است ؟ حضرت فرمودند : دو هزار سال قبل از اينكه خلائق را خلق كند ، خداوند ندايش به موسى و نيز رحمت خود در بيان آن را به من نوشته بود و آن را بر عرش خويش قرار داده بود . سپس ندا داد : اى امت محمد ، رحمت من بر غضبم پيشى جسته ، قبل از اينكه از من بخواهيد ، عطا مىكنم و قبل از اينكه استغفار نمائيد شما را مىبخشم . پس هر كدام از شما مرا ملاقات كند و صادقانه شهادت به وحدانيت داده و گواهى بر بندگى و رسالت محمد دهد ، او را داخل بهشت گردانم .
كتبه اللَّه قبل أن يخلق بألفى عام ثم وضعه على عرشه ثم نادى : يا أمة محمد سبقت رحمتى غضبى أعطيتكم قبل أن تسألونى و غفرت لكم قبل أن تستغفرونى فمن لقينى منكم يشهد أن لا إله إلا اللَّه و أن محمدا عبدى و رسولى صادقا أدخلته الجنة . « 4 »
هامش
( 1 ) - ابنكثير ، ج 3 ، ص 398 .
( 2 ) - درالمنثور ، ج 5 ، ص 127 ؛ فتحالقدير ، ج 4 ، ص 171 .
( 3 ) - قصص ، 46 .
( 4 ) - فتحالقدير ، ج 4 ، ص 179 .