تعليم كرده است .
چهارم آنكه پيامبر بزرگ داراى أسماء وصفاتى است كه از قرآن مجيد استفاده مىشود . رسول « 1 » ، نبي « 2 » ، شاهد « 3 » ، داعى « 4 » ، هادي « 5 » ، بشير « 6 » ، نذير « 7 » وغيره . ووجه اينكه خداوند در اينجا آن حضرت را به نام مُنْذِر خوانده ، اين است كه اولًا محيط مكة وجامعهاى كه در آن عصر طرف دعوت آن حضرت بودند ، ملتى منحط ، فرورفته در شرك وكفر وفساد اخلاق بودند وبدين جهت لازمتر از همه چيز انذار وبيم دادن آنان بود نه بشارت دادن ، جز بشارتى معلق به ايمان وتسليم ؛ به علاوة چون كلمهء منذر ونذير بر پيامبر أكرم در مجموع قرآن كريم بيش از عنوان بشير اطلاق شده يعنى در چهار مورد بشير « 8 » وچهار مورد مبشّر « 9 » ودر 26 مورد منذر « 10 » ويا نذير « 11 » استعمال شده ، چنين معلوم مىشود كه اصولًا تأثير انذار وترساندن از عذاب در نفس فرد يا نفوس جامعه در راه سوق دادن به سوى هدفى خاص ، بيش از تأثير بشارت ووعدهء نعمت است . مثلًا دانشآموزان يك كلاس را ترس از كتك وشكنجه بيش از وعده وتشويق ، وأدار به درس مىكند ؛ گرچه ممكن است در عدهاى
هامش
( 1 ) . سورهء آل عمران ، آيهء 144 .
( 2 ) . سورهء احزاب ، آيهء 40 .
( 3 ) . سورهء احزاب ، آيهء 45 .
( 4 ) . سورهء احزاب ، آيهء 46 .
( 5 ) . سورهء رعد ، آيهء 7 .
( 6 ) . سورهء بقره ، آيهء 119 .
( 7 ) . سورهء بقره ، آيهء 119 .
( 8 ) . سورهء بقره ، آيهء 119 ؛ سورهء سبا ، آيهء 28 ؛ سورهء فاطر ، آيهء 24 ؛ سورهء فصلت ، آيهء 4 .
( 9 ) . سورهء اسراء ، آيهء 105 ؛ سورهء فرقان ، آيهء 56 ؛ سورهء احزاب ، آيهء 45 ؛ سورهء فتح ، آيهء 8 .
( 10 ) . سورهء رعد ، آيهء 7 ؛ سورهء ص ، آيهء 65 ؛ سورهء نازعات ، آيهء 45 .
( 11 ) . نذيراً : سورهء بقره ، آيهء 119 ؛ سورهء اسراء ، آيهء 105 ؛ سورهء فرقان ، آيهء 1 و 56 ؛ سورهء احزاب ، آيهء 45 ؛ سورهء سبأ ، آيهء 28 ؛ سورهء فاطر ، آيهء 24 ؛ سورهء فتح ، آيهء 8 . نذيرٌ : سورهء مائده ، آيهء 19 ؛ سورهء أعراف ، آيهء 184 ؛ سورهء قصص ، آيهء 46 ؛ سورهء سجده ، آيهء 3 ؛ سورهء أعراف ، آيهء 188 ؛ سورهء هود ، آيهء 2 و 12 ؛ سورهء حج ، آيهء 49 ؛ سورهء عنكبوت ، آيهء 50 ؛ سورهء سبأ ، آيهء 46 ؛ سورهء فاطر ، آيهء 23 ؛ سورهء ص ، آيهء 70 ؛ سورهء احقاف ، آيهء 9 ؛ سورهء ذاريات ، آيات 50 و 51 ؛ سورهء ملك ، آيهء 26 .