وظاهر ، اين است كه : مراد ، يتيمان فقيرند ؛ وبراي اهميّت ، در مقابل مساكين ، ذكر شده ، چنانچه از باب خمس گفتهاند .
وابن سبيل ، فرزند راه ومسافرِ وامانده ، يعنى نيازمند به هزينهء راه است ، خواه راه مادّىِ زمينى باشد ، يا راه معنوي مانند علم ، دين وعلومى كه قوام أمور مسلمين وبقا ورواج اسلام بدان توقّف دارد .
وآنچه از كارهاى نيك انجام دهيد - خواه انفاق وغير آن - بىترديد ، خداوند ، بدان دانا است .
[ تفسير آيهء 216 - 217 ]
كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَكُمْ وَعَسَى أَن تَكْرَهُوا شَيْئاً وَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَعَسَى أَن تُحِبُّوا شَيْئاً وَهُوَ شَرٌّ لَكُمْ وَاللّهُ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ . [ 216 ]
قتال ونبرد با كفّار ودشمنان ، براي شما تشريع ومقرّر ؛ ودر لوح محفوظ ، نوشته شده ؛ واينك به شما ابلاغ مىگردد ، در حالي كه براي شما ناگوار وخلاف ميل است ؛ ولى بسا هست كه چيزى را خوش نداريد وآن به خير وصلاح شما است - نظير اغلبِ واجبات ومندوباتِ شريعت ، كه طبع بشر ، آن را به اقتضاى اوّلى ، دوست ندارد - لكن مطابق مصالح فردى يا اجتماعي است ؛ وبسا هست چيزى را دوست داريد وآن براي شما زيان وشرّ است - مانند أغلب محرّمات شريعت ، كه ملايم طبع انسان است - لكن خلاف مصالح فردى يا اجتماعي است .
وخداوند ، آنچه را بر وفق ميل وخلاف ميل شما وبر طبق مصالح وخلاف آن است ، مىداند ؛ واحكام تشريع را بر وفق ملاكات اصلح ونظام اتمّ تكوين ، جَعْل واجرا مىكند ، ولى شما نمىدانيد .