و روح و دلت را براى ديدار با خدا ، با وقوفت در صفا ، صفا بخش ، و در مروه با از ميان بردن ويژگيهاى خود ، مروت به چنگ آر .
بر شرايط حجّت و وفادارى به پيمانى كه با خدا بستى و آن را تا روز قيامت بر خود واجب گرداندى استقامت ورز .
و بدان كه خداوند حجّ را واجب نگردانده ، مگر آنكه آن را از ميان همهء طاعتها به خود اختصاص داده است ، زيرا خداوند مىفرمايد : وَللَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا و پيامبر خدا سنّتى را در خلال مناسك بدين ترتيب قرار نداده مگر براى آمادگى و اشاره به مرگ و قبر و رستاخيز .
حجّ عرصهاى است براى مشاهدهء پيوستن بهشتيان به بهشت و دوزخيان به دوزخ كه خرد ورزان و فرزانگان آن را از لابه لاى مناسك حجّ آشكارا مىبينند . « 1 » »
هامش
( 1 ) - مصباح الشّريعه ، باب 21 .