پروردگار از براى روزى كردن چهارپايان براى مسلمانان كه از آن مىخورند و به بيچارگان و كم توشگان مىخورانند . اين درسى است براى آنها در بهره گرفتن از نعمتهاى الهى كه شايد اشارتى داشته باشد به اعمال منى در روز عيد و قربانى كردن و زدودن چركها .
قربانى كردن براى خدا سنّتى است ديرينه كه از شعائر شناخته شده است ولى خداوند دستور داده كه بايد اين كار از خرافههاى بتپرستى بدور باشد و هنگام قربانى كردن جز نام خداى آورده نشود .
7 - تقديم كردن قربانى اشارهاى است به آمادگى انسان براى قربانى كردن خود و گرامىترين چيزى كه خداوند به دو داده است . در داستان ابراهيم عليه السلام كه در خواب ديد فرزندش را سر مىبُرد ، و دانست كه بايد پسرش را قربانى كند ، و هر دو در برابر فرمان الهى سر تسليم فرود آوردند و ابراهيم ، اسماعيل را به چهره برانداخت ، ولى خداوند او را به ذبحى عظيم ارمغان كرد ، در اين داستان چكيدهاى از حكمت قربانى را در روز عيد شاهد هستيم . خداوند مىفرمايد :
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يَا بُنَيَّ إِنِّي أَرَى فِي الْمَنَامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ فَانظُرْ مَاذَا تَرَى قَالَ يَا أَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُ سَتَجِدُنِي إِن شَاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ * فَلَمَّا أَسْلَمَا وَتَلَّهُ لِلْجَبِينِ * وَنَادَيْنَاهُ أَن يَا إِبْرَاهِيمُ * قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْيَا كَذلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ * إِنَّ هذَا لَهُوَ الْبَلَاءُ الْمُبِينُ * وَفَدَيْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ * وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ * سَلَامٌ عَلَى إِبْرَاهِيمَ « 1 » .
« هنگامى كه با او به مقام سعى و كوشش رسيد ، گفت : پسرم ! من در خواب ديدم كه تو را ذبح مىكنم ، نظر تو چيست ؟ گفت : پدرم ! هرچه دستور دارى اجرا كن ، به خواست خدا مرا از صابران خواهى يافت . و چون هر دو تسليم شدند و ابراهيم جبين
هامش
( 1 ) - سورهء صافّات ، آيات 102 - 109 .