« و مردم را به حجّ فراخوان تا پياده يا سوار بر شتران تكيده از راههاى دور نزد تو بيايند . »
همچنين از آيهء مباركه به دست مىآيد كه گاهى رفتن به حجّ دشوار است ، ولى مردم نبايد براى دشوارى ، آن را ترك كنند . از آنجا كه خداوند سبحان همهء مردم را آگاه گردانيده و اعلام ابراهيم به حجّ را بديشان ابلاغ كرده و بيتاللَّه الحرام را فرودگاه دلهاى ايشان قرار داده لذا همهء جانها شيفتهء زيارت اين سرزمين الهى است ، تا جايى كه مردم را مىبينى پياده در هر درّه عميقى يا بر هر شترى كه از دشوارى راه تكيده شده ، در راه رسيدن به اين سرزمين هستند .
6 - و براى تشويق مردم به حجّ ، آيات قرآن كريم بخشى از منافع دنيوى و اخروى حجّ را بيان كرده مىفرمايد :
لِيَشْهَدُوا مَنَافِعَ لَهُمْ وَيَذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ فِي أَيَّامٍ مَعْلُومَاتٍ عَلَى مَا رَزَقَهُم مِن بَهِيمَةِ الْأَنْعَامِ فَكُلُوا مِنْهَا وَأَطْعِمُوا الْبَائِسَ الْفَقِيرَ « 1 » .
« تا سودهايى را كه از آنِ آنهاست ببينند و نام خدا را در روزهايى معيّن به هنگام ذبح چارپايانى كه خدا رزق آنها ساخته ياد كنند . پس از آنها بخوريد و بينوايان فقير را نيز اطعام كنيد . »
بدين سان ، نخستين هدف حياتى از حجّ آن است كه مردم منافع خويش را لمس كنند ، چه ، يكديگر را مىشناسند و هميارى مىكنند و تجربيات هم را با يكديگر مبادله مىكنند و به بازرگانى مىپردازند و در منافع كشورشان و اتّحاد عليه دشمنان به رايزنى باهم مىپردازند . برپايى اين آيين با قربانى كردن ، صورت مىپذيرد ، و با ذكر نام خدا در روزهاى عيد و سپاس از
هامش
( 1 ) - سورهء حجّ ، آيهء 28 .