تخطي إلى المحتوى الرئيسي

احكام حج (فارسى) — صفحة 154

مساهمون:

ص١٥٤
پيمودن هفت‌بار فاصله ميان صفا و مروه است به اينكه شوط نخست از صفا به سوى مروه آغاز مىشود و شوط دوّم از مروه به سوى صفا تا اينكه شوط هفتم به مروه ختم مىگردد .

پاره‌اى از احكام سعى :

1 - حجّ و عمره با ترك عمدى سعى باطل مىشوند ، امّا اگر ترك آن به سبب جهل يا فراموشى مسأله باشد مبطل نيست ، بلكه حاجى بايد خود آن را در صورت امكان قضا كند ، اگر نتوانست ، نايب بگيرد و حتّى پس از ماه ذىالحجّه بايد انجام دهد . 2 - سعى بايد با نيّت قربت صورت گيرد ، بدين ترتيب كه قصد كند سعى را براى فرمانبرى از خدا انجام مىهد ، در آن طهارت از حدث يعنى وضو و غسل و نيز طهارت از خبث يعنى طهارت بدن و لباس از نجاسات ، شرط نيست ، بلكه مستحب مىباشد . 3 - مستحب است پيش از روى آوردن به صفا براى آغاز نمودن سعى حجرالاسود را لمس كند يا حداقلّ بدان اشاره كند و سپس از آب زمزم بنوشد و از آن بر سر و پشت و شكمش بريزد و دعا كند كه خداوند آن را علم نافع ، رزق گسترده و بهبودى از هر مرض و بيمارى قرار دهد . 4 - در سعى واجب نيست از صفا بالا رود و بر سنگها صعود كند همچنان لازم نيست با پا سنگهاى مروه را لمس كند ، بلكه در سعى كافى است از لبه صفا شروع كند و به لبه مروه برسد . 5 - جايز است مسافت ميان صفا و مروه به هر صورتى پيموده شود خواه با پاى پياده ، يا دويدن يا سواره و امثال آن . 6 - احوط آن است كه در طبقه بالا سعى نكند .