ششم - ديدن خويش در آينه :
مُحرِم نمىتواند خويش را در آينه نگاه كند ، زيرا اين كار جزو زينت است ، امّا نگاه كردن در آينه به منظورهاى ديگرى چنانچه راننده از آينه پشت خود را نگاه مىكند ، يا نگاه كردن در آينه به منظور مداواى زخم و وارسى كردن پيرامون بيمارى و نظاير آن اشكالى ندارد .
ولى آنچه گاهى بر مُحرِم اتّفاق مىافتد و چشم او بىهيچ عمدى به آينه حمامها و يا آسانسورها مىافتد بدور از اشكال است . اگرچه احوط آن است كه به قدر توان از همهء آنها دورى كند ، ولى اگر نتوانست مستحب آن است كه پس از هر مورد بگويد : « لبّيك » ، از جهت نگاه كردن در آينه ، كفّاره تعلّق نمىگيرد .
هفتم - پوشيدن كفش و جوراب :
شخص مُحرِم نمىتواند كفش و يا جورابى به پا كند كه پاى او را بپوشاند و ظاهر آن را پنهان دارد . اينك تفصيل آن از خلال چند مسأله به شرح زير است :
1 - باكى نيست اگر فرد دمپايى به پا كند كه ظاهر پا را نپوشاند ، ولى اگر چنين دمپايى نيافت مىتواند انواع ديگر كفش را بر پا كند به شرط اينكه پشت آن كفش را بشكافد به گونهاى كه ظاهر پا پنهان نماند .
2 - مىتوان ظاهر پا را بدون پوشيدن چيزى پوشاند ، چنانچه شخص بر دو پاى خود بنشيند يا مثلًا هنگام خواب آن دو را با روانداز بپوشاند .
3 - اگر مُحرِمى كفش ، جوراب و نظاير آن بر پا كند احتياطاً بايد يك گوسفند كفّاره دهد .
4 - ظاهراً اين حكم به مردان اختصاص دارد و پوشيدن كفش و يا جوراب
احكام حج (فارسى) — صفحة 126
مساهمون: آژير
ص١٢٦