فصل پنجم
« اى احمد ! به عزّت و جلالم سوگند ، هيچ بندهاى نيست كه چهار خوى را براى من تضمين كرده باشد ؛ مگر اينكه او را به بهشت برم : زبانش را بر بيهوده گويى بسته و جز بر سخن مفيد نگشايد ، دلش را از وسوسه و واردات شيطان نگه دارد ، به توجه و آگاهى من بر خودش توجه دائمى داشته باشد و گرسنگى ، نور چشمش باشد . »
سر الإسراء في شرح حديث المعراج (فارسى) — صفحه 195
پدیدآورندگان: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص۱۹۵