جواب
شارح در جواب اين سئوال مىگويد :
مقتضاى تفصيل كه عدم ظهور مىباشد با مقتضاى قرب مناسبت در صورت اوّل و تكرّر بر حس در فرض دوّم معارضه مىكند و اين مقتضا عبارت است از ظهور ، و بديهى است پس از معارضه گويا تفصيلى موجود نيست تا اقتضايش عدم ظهور باشد .
قوله : فى الصورة الاولى : مقصود موردى است كه حضور مشبّهبه در ذهن هنگام حضور مشبه باشد .
قوله : و التكرّر على الحسّ فى الثانية : مقصود از [ ثانيه ] صورت دوّم است و آن موردى مىباشد كه مشبهبه در ذهن مطلقا غلبه حضور دارد .
[ تشبيه غريب ]
متن
و امّا بعيد غريب و هو بخلافه ، لعدم الظّهور امّا لكثره التّفصيل كقوله :
و الشمس كالمرآة فى كف الاشل .
او ندور حضور المشبه به امّا عند حضور المشبّه لبعد المناسبة كما مرّ و امّا مطلقا امّا لكونه وهميّا او مركبا خياليا او مركبا عقليا كما مرّ او لقلّة تكرّره على الحس كقوله :
و الشمس كالمرآة فى كف الاشل .
فالغرابة فيه من وجهين .
شرح عربى
( امّا بعيد غريب ) عطف على قوله اما قريب مبتذل ( و هو بخلافه ) اى ما لا ينتقل فيه من المشبه به الا بعد فكر و