لذلك قطعا مثاله و :
تظن سلمى اننى ابغى بها بدلا * اراها فى الضّلال تهيم )
فبين الجملتين مناسبة ظاهرة لاتحاد المسندين لان معنى اراها اظنها و كون المسند اليه فى الاولى محبوبا و فى الثانية محبا لكن ترك العاطف لئلا يتوهم انه عطف على ابغى فيكون من مظنونات سلمى ( و يحتمل الاستيناف ) كانّه قيل :
كيف تراها فى هذا الظن ؟
فقال : اراها تتحير فى اودية الضلال .
ترجمه
مصنف گويد :
و اما اينكه جمله دوّم همچون منقطع از جمله اوّل باشد جهتش اينست كه عطف جمله دوم بر اول بتوهم مىاندازد كه بر غير آن عطف شده از اينرو جهت دفع اين توهم جمله دوم را منقطع و منفصل از جمله اوّل مىآوريم .
و فصل را كه به اين منظور باشد قطع مىخوانند .
مثال
مثالش اين بيت شاعر است :
تظن سلمى اننى ابغى بها بدلا * اراها فى الضلال تهيم
يعنى : سلمى گمان مىكند كه من بجاى او ديگرى را اختيار و انتخاب كردهام ولى من وى را در اشتباه و در وادى حيرت مىبينم .
و احتمال دارد كه جمله دوم مستأنفه باشد .
شارح گويد :
ضمير در ( كونها ) به جمله ثانيه و در [ عنها ] به جمله اوّلى راجع بوده