شاعر نسبت به [ ابو حفص ] دارد .
شاعر مىگويد :
اقسم بالله ابو حفص عمر * ما مسها من نقب و لا دبر
عمر كه اسم او ابو حفص است به خدا قسم خورد كه به آن شتر سائيده شدن كف پا و زخم شدن پشت نرسيده است .
شاهد در كلمه [ عمر ] است كه عطف بيان براى [ ابو حفص ] مىباشد فلذا كلمه اول را توضيح مىدهد همانطورى كه [ قال يا آدم الخ ] جمله [ فوسوس اليه الشيطان ] را توضيح مىدهد .
و از اين بيان و شرح ظاهر شد كه لفظ [ قال ] بيان و تفسير براى لفظ ( وسوس ) نبوده تا از قبيل بيان فعل نه جمله باشد بلكه مبيّن مجموع جمله مىباشد .
شرح فارسى :
توضيح
قوله : فوسوس اليه الشيطان الخ : آيه ( 120 ) از سوره طه .
متن :
و اما كونها كالمنقطعة عنها فلكون عطفها عليها موهما لعطفها على غيرها و يسمّى الفصل لذلك قطعا مثاله :
و تظن سلمى اننى ابغى بها * بدلا اراها فى الضّلال تهيم
و يحتمل الاستيناف .
شرح عربى
( و اما كونها ) اى الجملة الثانية ( كالمنقطعة عنها ) اى عن الاولى ( فلكون عطفها عليها ) اى عطف الثانية على الاولى ( موهما لعطفها على غيرها ) مما ليس به مقصود و شبه هذا بكمال الانقطاع باعتبار اشتماله على مانع من العطف الّا انّه لما كان خارجيا يمكن دفعه بنصب قرينة لم يجعل هذا من كمال الانقطاع ( و يسمّى الفصل