قوله : ككونه اى المراد مطلوبا فى نفسه : و پرواضح است كه شأن مطلوب و مقصود اينست كه به آن اعتناء و عنايت شود .
قوله : او فظيعا : يعنى عظيم و بزرگ و روشن است كه امور عظيم و عالى را عقل ابتداء نمىتواند درك كند لاجرم لازم است به آن اعتناء و عنايت كامل شود .
قوله : او عجيبا : يعنى معجبا للمخاطب و جاى ترديد نيست چنين امرى بايد مورد اعتناء باشد .
قوله : او لطيفا : يعنى ظريفا مستحسنا و نفس ظرافت و استحسان مقتضى است كه به آن اعتناء و التفات شود .
قوله : فالاول : يعنى بدل بعض آوردن جمله دوّم از جمله اوّل
قوله : امدكم بما تعلمون الخ : آيه ( 132 ) از سوره شعراء .
قوله : و المقام يقتضى اعتناء بشأنه : ضمير در [ بشأنه ] به تنبيه على نعم الله تعالى راجع است و وجه اين اقتضاء آن است كه وقتى مخاطبين در خواب غفلت بوده و توجهى بنعمتهاى حقتعالى نداشتند بيدار كردنشان از اين خواب و توجه دادنشان به نعمتهاى الهى امرى است كه ذاتا مطلوب و محبوب است چه آنكه پس از توجه و التفات ايشان به نعم باريتعالى در مقام شكر منعم برآمده و اين امر وسيله سعادت آنها خواهد گرديد .
قوله : و ذريعة الى غيره : يعنى وسيلة الى غير التنبيه و مقصود از [ غيره ] اختيار تقوى و پرهيزگارى است بدليل آنكه حقتعالى در صدر آيه فرموده است : و اتقوا الذى امدّكم .
متن :
و نحو قوله :
توضيح المباني في شرح مختصر المعاني (فارسى) — صفحة 482
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٨٢