[ جائنى زيد نفسه ] .
ولى اين پندار مردود است زيرا :
اوّلا احتياجى به تأويل نبوده بلكه كلمه [ وزان ] به معناى [ مرتبه ] مىباشد ثانيا اصل عدم زيادى است .
قوله : او تأكيدا لفظيّا : معطوف است بر [ تأكيدا معنويّا ] و وجه منع عطف آن است كه تأكيد با مؤكد مجموعا مثل شئ واحدى هستند
مؤلف گويد :
مقصود از [ تأكيد لفظى ] در اينجا ، تأكيد لفظى به اصطلاح ارباب ادب كه تكرار لفظ است نمىباشد بلكه مراد اينست كه بين معناى مؤكّد ( به صيغه اسم فاعل ) و مؤكد ( به صيغه اسم مفعول ) اتّحاد و اتّفاق باشد به خلاف تأكيد معنوى كه در آن بين معناى ايندو تخالف مىباشد .
قوله : اى هو هدى للمتقين : شارح با تقدير كلمه [ هو ] اشاره نموده به اينكه اين مثال در صورتى شاهد بحث ما است كه [ هدى ] را در آن خبر براى مبتداء محذوف فرض كنيم .
قوله : اى الضالين الصائرين الى التقوى : اين عبارت اشاره است به جواب از سئوال و اشكالى به اين شرح :
سؤال
هدايت به [ ضالّين ] متعلق است چه آنكه واضح و روشن است افراد منحرف و گمراه محتاج به هدايت و ارشاد مىباشند نه كسانى كه اهل ورع و تقوى هستند پس نمىتوان [ هدايت ] را به [ متّقين ] متعلق دانست چه آنكه تعلق [ هدايت ] به ايشان از قبيل تحصيل حاصل مىباشد .
توضيح المباني في شرح مختصر المعاني (فارسى) — صفحة 476
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٧٦