بواسطه واو مىباشد .
قوله : فيما له حكم اعرابى : مانند مفرد و يا جملاتى كه محلّ از اعراب دارند .
قوله : و امّا فى غيره : يعنى و امّا افاده نمودن واو اشتراك را در غير موردى كه حكم اعرابى دارد .
قوله : ففيه خفاء : زيرا قدر مشترك و وجود جامع را مواردى كه واجد حكم اعرابى نيست ظاهر و روشن نيست .
قوله : و هو السّبب فى صعوبة باب الفصل و الوصل : ضمير [ هو ] به خفاء و اشكال راجع است .
قوله : لم يقصد اعطاؤه : يعنى اعطاء حكم .
قوله : و لو سلّم : يعنى بفرض قبول كنيم كه اذاى شرطيّه غير از ظرفيّه بوده و در آيه شريفه شرطيّه است نه ظرفيّه .
قوله : فلا ينافى ما ذكرنا : ضمير در [ لا ينافى ] بشرطيّه بودن اذا راجع بوده و مقصود از [ ما ذكرناه ] افاده اختصاص به واسطه تقديم مىباشد .
قوله : لانه اسم معناه الوقت : ضمير در [ لانّه ] به اذا راجعست و اين عبارت علّت براى [ لا ينافى ] مىباشد .
قوله : و هو قالوا انّا معكم : ضمير [ هو ] به عامل راجعست .
قوله : بدلالة المعنى : زيرا مقصود اين نيست كه براى منافقين وقتى است كه در آن با شياطين خود خلوت مىكنند و وقتى خلوت حاصل شد بمقتضاى منافق بودنشان در آن قولى حاصل و ناشى مىگردد غير از آنچه در غير خلوت مىگويند بلكه آنچه را كه در خلوت مىگويند از خارج ميفهميم .
توضيح المباني في شرح مختصر المعاني (فارسى) — صفحة 457
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٥٧