مشاراليه سزاوار شايسته است به آنچه بعد از اسم اشاره آمده بخاطر اوصاف مذكور بعد از مشاراليه مانند : الذين يؤمنون بالغيب و يقيمون الصّلوة تا آنجا كه مىفرمايد : اولئك على هدى الخ .
خداوند متعال بدنبال مشاراليه يعنى [ الذين يؤمنون ] اوصاف متعددى كه ايمان بغيب و اقامه نماز و غير اينها باشد درآورده و سپس مسنداليه را اسم اشاره قرار داده است و آن به اين منظور مىباشد كه تنبيه فرمايد براينكه اشخاص مشاراليه جملگى شايستهاند به آنچه بعد از [ اولئك ] قرار گرفته و مقصود از آن هدايت شدنشان در دنيا و رسيدن به نجاح و فلاح در آخرت است و اين شايستگى به خاطر اتّصافشان باوصاف مذكوره است .
شرح فارسى :
توضيح
ديگر از اغراضى كه برآوردن مسنداليه به صورت اسم اشاره مترتّب است اينكه براى مشاراليه اسم اشاره اوصافى را ذكر نموده و بدنبال آن اوصاف اشاره را قرار داده و پس از آن صفات ديگرى را ذكر نموده كه لياقت و شايستگى مسنداليه براى اتّصاف بصفات بعدى تنها از راه تعبير باسم اشاره قابل تنبيه و اعلان است مانند آيه ( 5 ) از سوره ( بقره ) : [ اولئك على هدى من ربّهم و اولئك هم المفلحون ] شاهد در اولئك استكه بدنبال [ الذين يؤمنون بالغيب و يقيمون الصلاة ] قرار گرفته به منظور ابراز شايستگى مسنداليه ( مشاراليه اولئك يعنى الذين ) بصفات هدايت شدن در دنيا و فائز شدن آنها بفلاح و رستگارى در آخرت و علّت شايستگى هم اتصاف به
توضيح المباني في شرح مختصر المعاني (فارسى) — صفحة 385
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٨٥