قائلين به ثبوت دلالت نهى بر فساد از نظر شرع به منظور نفى دلالت لغوى آورده و فرمودند :
و امّا انتفاء الدّلالة لغة فلانّ فساد الشّيء عبارة عن سلب احكام الخ .
متن :
و الحقّ ما قدّمناه من عدم الحجّة فى ذلك و هم و ان اصابوا فى القول بدلالته فى العبادات لغة لكنّهم مخطئون فى هذا الدّليل .
و التّحقيق ما استدللنا به سابقا :
ترجمه :
تحقيق مرحوم مصنّف در جواب از استدلال اوّل قائلين مذكور
مرحوم مصنّف مىفرماين :
حقّ در جواب اين دليل همان است كه قبلا گفتيم يعنى مىگوييم :
در اين دليل هيچ برهان و حجّتى بر اثبات مدّعاى ايشان وجود ندارد .
البتّه ايشان اگرچه در اصل اعتقاد به اينكه از نظر لغت نهى دلالت بر فساد عبادات دارد بصواب رفته و از اين رهگذر قدحى بر آنها نيست ولى در اثبات اين مدّعا با دليل يادشده بخطاء گرائيده شدند ازاينرو تحقيق مقتضى است براى اثبات چنين مدّعائى به همان استدلال سابقى كه ذكر نموديم متمسّك گرديم .
مؤلّف گويد :
مقصود از استدلال سابق همان دليلى است كه مرحوم مصنّف براى اثبات مدّعاى اوّل خود به آن استدلال كرده و فرمودند :
انّ النّهى يقتضى كون ما يتعلّق به مفسدة غير مراد للمكلّف الخ .
قوله : من عدم الحجّة فى ذلك : كلمه « من » بيان است براى