مستطيع نمائيم .
قسم دوّم : امرى است كه در آن مقدّمات فعل نيز واجب مىگردد همانطورىكه نفس فعل واجب است مانند نماز نسبت به وضوء و آنچه نظير نماز مىباشد .
تفصيل
حاصل فرموده مرحوم سيّد در اين عبارات آنست كه :
اوامرى كه در شرع انور وارد شده است باعتبار متعلّق يعنى واجب بر دو گونه است :
الف : اوامرى كه پس از تعلّق به مأمور به مقتضى آنست كه مقدّماتش نيز واجب باشد همچون امر متعلّق به نماز كه مقدّمات آن نيز به صرف همين امر واجب مىشود چه مقدّمات سببى و چه غير سببى ازاينرو است كه امر به نماز را امر مطلق و نماز را واجب مطلق مىخوانند .
ب : اوامرى كه پس از تعلّق به مأمور به اقتضاى آن را ندارد كه مقدّمات نيز بنفس همين امر واجب باشند مانند امرى كه به زكات و حجّ تعلّق گرفته چه آنكه بر ما واجب نيست مقدّمات وجوب زكات يا حجّ را فراهم كنيم يعنى بدنبال تحصيل مال رفته تا نصابى را كه مورد تعلّق وجوب زكات است بدست آورده و بدين ترتيب زكات را بر خود واجب نمائيم يا بدنبال تحصيل زاد و راحله و ديگر مقدّمات وجودى استطاعت رفته و خود را مستطيع نموده تا حجّ بر ما واجب گردد .
بلى اگر اين مقدّمات وجود پيدا كرد يعنى شخص مالك نصاب شد و استطاعت برايش حاصل گشت البتّه زكات و حجّ نيز در حقّ وى واجب مىشوند و به عبارت ديگر :
وجوب حجّ بر حصول استطاعت و لزوم زكات بر وجود نصاب معلّق