كرد :
شخصى قسم خورده است كه با يكى از دو همسرش نزديكى نكند سپس همسر محلوفه مشتبه شده و حالف نداند كداميك از ايندو بودهاند چه آنكه براى وى ممكن نيست در يك زمان اقدام به وطى هردو بنمايد .
قوله : من انّه مع وجود دليل الخ : ضمير در « انّه » به معناى « شأن » مىباشد .
قوله : و معناه المنع عن فعله : ضمير در « معناه » به منع راجع است .
قوله : لان هذا هو الذى الخ : مشار اليه « هذا » ممنوع مىباشد .
قوله : فحينئذ : يعنى حين لا يصلح ان يكون ترك احدهما فى زمان فعل الآخر بدلا عن الواقع .
متن :
فان قلت
الاذن فى احدهما يتوقف على المنع عن الآخر فى نفس تلك الواقعة بان يرتكبهما دفعة و المفروض امتناع ذلك فيما نحن فيه من غير حاجة الى المنع و لا يتوقف على المنع عن الآخر بعد ارتكاب الاوّل كما فى التخيير الظّاهرى الاستمرارى .
قلت
تجويز ارتكابهما من اوّل الامر و لو تدريجا طرح لدليل حرمة الحرام الواقعى و التخيير الاستمرارى فى مثل ذلك ممنوع و المسلّم منه ما اذا لم اذا لم يسبق بالتّكليف المعيّن او يسبق تكليف بالفعل حتّى يكون المأتى به فى كلّ دفعة بدلا عن المتروك على تقدير وجوبه دون العكس بان يكون المتروك فى زمان الاتيان بالآخر بدلا عن المأتى به على تقدير حرمته و سيأتى تتمة ذلك فى الشبهة الغير المحصورة .
تشريح المقاصد في شرح الفرائد (فارسى) — صفحة 48
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٨