قوله : فالاصل فيها : ضمير در « فيها » به الشبهة المتقومة بالمشتبهين راج است .
قوله : اصل فى الشك السببى الخ : چه آنكه شك در ملاقي مسبّب است از شك در ملاقى لذا اگر نجاست ملاقى ثابت گردد قطعا ملاقي نيز نجس مىباشد چنانچه اگر نجاست ملاقى مشكوك باشد نجاست ملاقي نيز مورد ترديد واقع مىشود .
قوله : سواء كان مخالفا له الخ :
مقاله مرحوم محقّق بارفروشى در شرح كبير
مرحوم محقّق بارفروشى در شرح كبير مىفرماين :
غرض مصنّف عليه الرحمه از تعميمى كه دادهاند اينستكه كلام مرحوم فاضل قمى در قوانين را ردّ كنند چه آنكه ايشان عمل باصلين را تنها در صورت مخالفت تجويز نمودهاند ، وى در مبحث استصحاب مىفرمايد :
تعارض استصحابين گاهى در مورد واحدى است نظير تعارضشان در جلد مطروح چه آنكه استصحاب طهارتى كه در حال حيات ثابت بوده مقتضى طهارت آن بوده ، و استصحاب عدم تذكيه اقتضايش آنست كه ميته محسوب شده و بالملازمه نجس باشد .
سپس فرموده :
و تقرير ديگرى در اينمورد شده و آن اينستكه :
مرگ طبيعى و تذكيه هردو حادثى هستند كه در يك مرتبه واقعند و اصالة عدم مذبوحيت تا وقت مرگ طبيعى مقتضى نجاست است و اصالة عدم تحقق موت مستلزم طهارت مىباشد حال اگر مرجحى براى هركدام از ايندو اصل بود به آن اخذ نموده و ديگرى را طرح كرده و در غير اين صورت تساقط مىكنند .
پس از آن فرموده :