دلالت اين اخبار بر مدّعا از جميع احاديث و روايات واضحتر و روشنتر مىباشد حتى مىتوان حكم قاعده مزبور را از آنها به خوبى استفاده كرد خصوصا بملاحظه تعليلى كه در ذيل برخى از آنها آمده ولى در عين حال بايد اقرار و اعتراف كرد كه احتمالا اين احاديث اختصاص به باب طهارت داشته و در غير آن جارى نمىشود لذا نمىتوان به استناد آنها حكم قاعده را بطور كلّى بيان نمود .
قوله : لم يكن للاحكام المذكور : مقصود از « احكام مذكور » خصوص وجوب احتياط در موارد اين اخبار است .
متن :
و منها ما دلّ على بيع الذبائح المختلط ميتتها بمذكّيها من اهل الكتاب بناء على حملها على ما لا يخالف عمومات حرمة بيع الميته بان به قصد بيع المذكّى خاصة او مع ما لا تحلّه الحيوة من الميتة .
ترجمه :
و از جمله آنها اخبارى است كه دلالت دارند بر جواز فروش ذبايحى كه ميته در آنها با مذكّى مشتبه شده است را به اهل كتاب .
البته استدلال به اين اخبار به منظور اثبات مدّعا مبتنى و موقف بر اينستكه آنها را ببر معنايى حمل كنيم كه با عمومات حرمت بيع ميته منافات و مخالفت نداشته باشد مثلا مىگوييم منظور آنست كه فقط مذكّى را قصد كرده و تنها آن را بفروشند و ثمن را در مقابل آن دريافت نمايند يا مذكى را منضم با اجزاء بىروح ميته فروخته و ثمن را در قبال مجموع ايندو بگيرند چه آنكه حمل اين اخبار بر ايندو معنا با عمومات مزبور مخالفتى ندارد .
شرح مقصود
قوله : ما دلّ على بيع الذّبائح : مانند صحيحه يا حسنه حلبى از مولانا ابى عبد اللّه عليه السّلام انه سئل عن رجل كانت بله غنم و بقر و كان يدرك المذكى منها ، فيعزله و يعزل
تشريح المقاصد في شرح الفرائد (فارسى) — صفحة 109
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٠٩