وجه اضعف بودن اينستكه قضاء نوافل همچون خود نوافل مستحب است و قضاء آنها بطرزى كه امام عليه السّلام در اين نصّ دستور فرمودند مستلزم عسر و حرج نيست زيرا در آن الزام و اجبارى نمىباشد بخلاف فريضه و قضاء آن كه به لحاظ عدم جواز ترك قضاء در آن بنحو مذكور حرجى مىباشد .
قوله : فتأمّل : شايد وجه آن اين باشد كه ادّعاى اولويّت در امور توقيفيّه تعبّديّه ممنوع است زيرا تحصيل مناط در اين امور غير ممكن است مضافا باينكه ممكنست گفته شود :
از نصّ مذكور بدست مىآيد كه در مورد برائت ذمّه از نوافل به ظنّ مىتوان اكتفاء كرد پس نسبت به فريضه بطريق اولى بايد اكتفاء به ظنّ جايز باشد .
تشريح المقاصد في شرح الفرائد (فارسى) — صفحة 667
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٦٦٧