و اخرى : انّ جعل مدلول الآية هو عدم وجوب التّبيّن فى خبر الفاسق لاجل عدمه يوجب حمل السّالبة على المنتفية بانتفاء الموضوع و هو خلاف الظّاهر .
ترجمه : و از توضيحى كه در اشكال مذكور نقل گرديد روشن شد كه آنچه برخى از اصوليّون گفتهاند فاسد و غير قابل اعتماد است :
ايشان در ضمن دو بيان استدلال به آيه شريفه را توجيه كرده و گفتهاند :
[ توجيه استدلال به آيه توسط مصنف در قالب دو بيان ]
بيان اوّل
مفهوم آيه شريفه اينست كه اگر فاسق خبرى نياورد تبيّن لازم نيست .
اين مفهوم شامل موردى مىشود كه مخبر عادل باشد ، بنابراين پس از اخبار عادل تبيّن لازم نبوده و بدين ترتيب مطلوب ثابت مىشود .
بيان دوّم
اگر بگوئيم مدلول آيه عبارتست از عدم وجوب تبيّن در خبر فاسق به فرضى كه معدوم باشد اين معنا موجب آنست كه عبارت آيه را حمل كنيم بر سالبه بانتفاء موضوع و اين امر خلاف ظاهر مىباشد .
شرح مقصود حاصل مقصود از عبارات فوق اينست كه برخى در تقريب استدلال به آيه بيانى دارند كه با توجّه به آنچه ذكر شد فساد آن روشن و معلوم مىشود .
توضيح مرحوم صاحب معالم در تقريب استدلال به آيه شريفه فرموده :
خداوند سبحان وجوب تفحّص را معلّق بر مجىء فاسق نموده بنابراين مقتضاى مفهوم شرط اينست كه اين وجوب بانتفاء مجىء فاسق منتفى گردد يعنى اگر مخبر غير فاسق باشد تثبّت و تفحّص واجب نمىباشد حال يا خبر غير فاسق را