قطع و يقين داريم چه آنكه نفس تواتر و همراه بودن قرينه با آنها سبب آن شده كه براى ما قطع حاصل شود اگرچه اين اخبار در كتب شيعه بسند مخصوص بنحو آحاد به وديعه نهاده شده و به صورت خبر واحد نقل گرديده است .
تمام شد كلام مرحوم سيّد مرتضى .
متن : و الشّيخ يا بى عن احتفافها بها كما عرفت كلامه السّابق فى جواب ما آورده على نفسه بقوله :
فان قيل : ما انكرتم ان يكون الّذين اشرتم اليهم لم يعملوا بهذه الاخبار بمجرّدها ، بل انّما عملوا بها لقرائن اقترنت بها دلّتهم على صحّتها الى آخر ما ذكره .
و مجرّد عمل السّيّد و الشّيخ بخبر خاصّ لدعوى الاوّل تواتره و الثّانى كون خبر الواحد حجّة لا يلزم منه توافقهما فى مسئلة خبر الواحد ، فانّ الخلاف فيها يثمر فى خبر يدّعى السّيّد تواتره و لا يراه الشّيخ جامعا لشرائط الخبر المعتبر و فى خبر يراه الشّيخ جامعا و لم يحصل تواتره للسّيّد ، اذ ليس جميع ما دوّن فى الكتب متواترا عند السّيّد و لا جامعا لشرائط الحجّية عند الشّيخ .
ترجمه :
دنباله مقاله مرحوم مصنّف و بيان مخالفت شيخ ( ره ) با مرحوم سيّد مرتضى در عمل باخبار
گفته شد كه مرحوم شيخ با سيّد مرتضى در عمل باخبار مدوّن در كتب شيعه موافق بوده منتهى با اين فرق كه سيّد با تقريرى كه گذشت مدّعى است كه بصحّت آنها از طريق تواتر يا اقترانشان به قرينه قطع و يقين حاصل است درحالىكه مرحوم شيخ اقتران به قرينه را در اين اخبار قبول نداشته و از آن اباء مىورزد چنانچه در جواب ايرادى كه پيش از اين بر خود وارد نمود و ما آن را نقل كرديم اين مطلب به خوبى آشكار و ظاهر است و مقصود از ايراد اين عبارت بود : فان قيل : ما انكرتم ان يكون الى آخر العبارة :
و بههرحال از مجرّد عمل مرحوم سيّد و شيخ بخبر خاصّى بخاطر اينكه اوّلى يعنى مرحوم سيّد ادّعاى تواترش را داشته و دوّمى چون خبر واحد را حجّت مىداند لازم نمىآيد كه هر دو باهم در مسئله خبر واحد متّفق باشند و شاهد بر اينكه اين دو با هم مخالف بوده و توافقى بينشان نيست اينكه ظهور مخالفتشان در دو مورد بوده كه