قوله : اللّهمّ الّا ان يقال : شروع است در توجيه و تصحيح كلام مشهور .
قوله : و هى كاشفة الخ : ضمير « هى » به سيره عود مىكند .
قوله : لو لا دعوى اختصاصها به : ضمير در « اختصاصها » به اخبار العلاج و در « به » به غير موارد توفيق عرفى برمىگردد .
قوله : و انّها سؤالا و جوابا بصدد الاستعلاج الخ : ضمير در « انّها » به اخبار علاج عود مىكند .
قوله : او دعوى الاجمال الخ : معطوف است به « دعوى اختصاصها » .
قوله : و تساوى احتمال العموم الخ : عطف تفسير است براى « الاجمال » .
قوله : و لا ينافيها مجرّد صحّة السّؤال الخ : ضمير منصوبى در « لا ينافيها » به دعوى راجع است .
قوله : ما لم يكن هناك ظهور انّه لذلك : ضمير در « انّه » به سؤال راجع بوده و مشاراليه « ذلك » ما ينافى العموم مىباشد .
قوله : ردع عمّا هو عليه بناء العقلاء و سيرة العلماء من التّوفيق الخ : كلمه « من » بيان است از « ما هو عليه » .
قوله : و التّصرّف فيما يكون صدورهما قرينة عليه : ضمير در « صدورهما » به ظاهر و اظهر راجع بوده و در « عليه » به تصرّف برمىگردد .
تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحة 1197
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١١٩٧