هر دو مىگردد .
از اين گذشته به واسطه تخصيصات كثيرى كه به آن وارد شده دليلش سست تلقّى گرديده حتّى در حدّى واقع شده كه عمل به آن محتاج به جابرى همچون عمل معظم اصحاب مىباشد درحالىكه استصحاب چون مخصّصاتش كم بوده دليلش واجد قوّت و متانتى است كه باعث تقديمش بر دليل قرعه مىباشد .
تحرير و شرح
قوله : فى موردها يقدّم عليها : ضمائر مؤنّث به قرعه عود مىكنند .
قوله : لأخصيّة دليله : يعنى دليل استصحاب .
قوله : لاعتبار سبق الحالة السّابقة فيه دونها : ضمير در « فيه » به استصحاب و در « دونها » به قرعه برمىگردد .
قوله : و اختصاصها به غير الاحكام الخ : ضمير در « اختصاصها » به قرعه برمىگردد .
قوله : بعد عموم لفظها لها : ضمير در « لفظها » به دليل قرعه و در « لها » به احكام برمىگردد .
قوله : لاعتبار سبق الحالة السّابقة فيه دونها : ضمير در « فيه » به استصحاب و در « دونها » به قرعه برمىگردد .
قوله : و اختصاصها به غير الاحكام اجماعا : ضمير در « اختصاصها » به قرعه عود مىكند .
قوله : بعد عموم لفظها لها : ضمير در « لفظها » به دليل القرعة راجع بوده و در « لها » به احكام عود مىكند .
قوله : مضافا الى وهن دليلها بكثرة تخصيصه : ضمير در « دليلها » به قرعه و در « تخصيصه » به دليل برمىگردد .
تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحة 1118
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١١١٨