مىباشد زيرا رفع يد نمودن از يقين سابق بسبب اماره معتبرى كه بر خلاف آنست نقض يقين بشكّ نبوده بلكه از قبيل نقض يقين بيقين مىباشد .
و امّا اينكه با بودن اماره بر وفق يقين سابق از يقين سابق رفع يد نمىكنيم نه بخاطر اينست كه اگر عمل به اماره شود بيقين سابق عمل شده بلكه جهتش آنست كه لازمست به حجّت عمل گردد اعمّ از آنكه حجّت موافق با يقين سابق بوده يا با آن مخالف باشد .
تحرير و شرح
قوله : انّه لا شبهة فى عدم جريان الخ : ضمير در « انّه » به معناى « شأن » مىباشد .
قوله : فى مورده : يعنى فى مورد الاستصحاب .
قوله : انّما الكلام فى انّه للورود الخ : ضمير در « انّه » به عدم جريان استصحاب راجع است .
قوله : او التّوفيق بين دليل اعتبارها و خطابه : ضمير در « اعتبارها » به اماره و در « خطابه » به استصحاب برمىگردد .
قوله : و التّحقيق انّه للورود : ضمير در « انّه » به عدم جريان راجع است .
قوله : بسبب امارة معتبرة على خلافه : يعنى على خلاف اليقين السّابق .
قوله : و عدم رفع اليد عنه الخ : جواب است از سؤال مقدّر و شرح آن چنين مىباشد .
سؤال
گفته شد با بودن اماره معتبره عمل به اماره از باب نقض يقين بيقين بوده و جائى براى عمل بيقين سابق نمىباشد درحالىكه اين كلام كلّيّت نداشته بلكه در موردى كه اماره معتبره موافق با يقين سابق باشد مىبايد عمل
تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحة 1091
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٠٩١