و ترتّب عدم الاستحقاق مع كونه عقليّا على استصحابه انّما هو لكونه لازم مطلق عدم المنع و لو فى الظّاهر ، فتأمّل .
ترجمه :
دفع توهّم از مورد ديگر كه اصل مثبت دانسته شده
مرحوم مصنّف مىفرماين :
و نيز تفاوتى نيست در مستصحب يا اثرى كه برآن بار مىشود بين اينكه ثبوت و وجود اثر بوده يا نفى و عدمش باشد چه آنكه ضرورى و بديهى است امر نفى همچون ثبوت بدست شارع بوده لاجرم قابل تنزيل و تعبّد شرعى مىباشد .
و اينكه بعدم اطلاق حكم نمىكنند مضرّ نيست زيرا دليلى نداريم كه پس از صدق نقض يقين بشكّ به واسطه رفع يد از شىء امر ديگرى همچون اعتبار اطلاق حكم شرط باشد چنانچه در ثبوت همين مقدار كه رفع يد از آن موجب صدق نقض يقين بشكّ گرديد كافى است كه لازم باشد ثبوت را استمرار داده و از آن رفع يد نكنند بنابراين نبايد در استدلال باستصحاب برائت از تكليف جهت اثبات آن به آنچه در رساله مرحوم شيخ اعظم ذكر شده اشكال و مناقشه نمود .
مرحوم شيخ در رساله فرمودهاند :
عدم استحقاق عقوبت در آخرت از لوازم مجعول شرعى نبوده تا استصحاب شده يا بر مستصحب مترتّب گردد .
مصنّف ( ره ) مىفرماين :
وجه صحيح نبودن اين اشكال آنست كه :
عدم استحقاق عقوبت اگرچه امر غير مجعول محسوب مىشود ولى هيچ احتياجى در استصحاب برائت و عدم منع از فعل به اين نيست كه اثر