نشده لاجرم به حديث كلّ شىء مطلق حتّى يرد فيه نهى اعتماد و استناد مىجويد ، پس حديث مزبور به ضميمه اصالة العدم يعنى استصحاب عدم ورود نهى قابل استدلال و تمسّك مىباشد .
جواب
اگرچه استدلال به حديث به كمك اصل مزبور تمام و صحيح است و به بركت آن مىتوان اباحه مجهول الحرمة و اطلاقش را اثبات نمود ولى اباحه آن بعنوان مجهول الحرمة ثابت نشده بلكه تحت عنوان « ما لم يرد عنه » اثبات مىگردد و اين غير از مطلبى است كه اصوليّون در صدد اثباتش هستند چه آنكه مقصود ايشان آنست كه تثبيت كنند شىء به وصف مجهول الحرمة مباح و حلال است نه بعنوان ما لم يرد عنه .
تحرير و شرح
قوله : صحّ الاستدلال به و تمّ : ضمير در « به » به حديث « كلّ شىء » راجع بوده و ضمير فاعلى در « تمّ » به استدلال برمىگردد .
قوله : و ان تمّ الاستدلال به بضميمتها : ضمير در « به » به حديث « كلّ شىء » و در « بضميمتها » به اصالة العدم عود مىكند .
قوله : الّا انّه لا بعنوان انّه مجهول الحرمة : ضمير در « انّه » اوّل به حكم به اباحه و در « انّه » دوّم به مجهول راجع مىباشد .
متن :
لا يقال
نعم ، و لكنّه لا يتفاوت فيما هو المهمّ من الحكم بالاباحة فى مجهول الحرمة كان بهذا العنوان او بذاك العنوان .
تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحة 527
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٥٢٧