بصدوره .
ترجمه :
4 - استدلال بحديث كلّ شىء مطلق
از جمله احاديثى كه بر برائت و عدم وجوب احتياط دلالت مىكند فرموده امام عليه السّلام است :
كلّ شىء مطلق حتّى يرد فيه نهى .
( هر چيزى رها و مباح است تا وقتىكه در آن نهى وارد گردد ) .
مرحوم مصنّف مىفرماين :
البتّه دلالت اين حديث بر مدّعاى مجتهدين موقوف است بر اينكه صدق ورود نهى صرفا بعد از علم به آن يا امرى كه در حكم علم بوده باشد ولى قبل از حصول علم به آن يا پيش از قيام اماره و دليلى كه در حكم علم هست نهى صادق نبوده اگرچه از شارع مقدّس صادر گرديده و به بسيارى از مكلّفين رسيده باشد منتهى به مكلّف غير عالم نرسيده .
ولى اين ادّعاء ممنوع است زيرا پرواضح است كه پس از صدور نهى از شارع مقدّس عنوان « ورود » صادق بوده مخصوصا اگر به افراد متكثّر و متعدّدى از مكلّفين رسيده باشد اگرچه بر كسى كه علم بصدور آن پيدا نكرده مخفى و غير معلوم است .
تحرير و شرح
قوله : و دلالته تتوقّف الخ : ضمير در « دلالته » به حديث راجع است .
قوله : او ما بحكمه : يعنى او ما فى حكم العلم و مقصود از آن ادلّه معتبره است .
قوله : و ان صدر عن الشّارع : ضمير در « صدر » به نهى راجع است .
قوله : و وصل غير واحد : ضمير در « وصل » به نهى عود كرده و مقصود