يكون دالّا على جزئيّتها الّا مع الجهل بها كما لا يخفى فتدبّر جيّدا .
ترجمه :
اشكال و سؤال
ممكنست در مقام اشكال گفته شود :
ارتفاع امر انتزاعى به واسطه رفع منشا انتزاعش كه امر اوّل است مىباشد يعنى طريق احراز ارتفاع مذكور به اين است كه دليل ديگرى از شارع مقدّس برسد كه امر به عبادتى كه خالى از جزء مشكوك است تعلّق گرفته درحالىكه چنين دليلى در بين وجود ندارد .
جواب
مرحوم مصنّف در مقام جواب مىفرماين :
بلى ، اگرچه ارتفاع امر انتزاعى بارتفاع منشا انتزاعش مىباشد ولى در عين حال نيازى بدليل دالّ بر وجوب عبادت خالى از جزء مشكوك نداريم بلكه حديث رفع به ضميمه ادلّه دالّه بر بيان اجزاء كفايت مىكند چه آنكه نسبت اين حديث كه به ادلّه مزبور ناظر است با آنها نسبت استثناء را دارد و از اجتماع استثناء با اين ادلّه مىتوان استفاده كرد كه اجزاء در تمام حالات جزء عبادت بوده مگر در صورت جهل به آنها كه جزئيّتشان منتفى است و بدين ترتيب مطلوب اثبات مىگردد .
تحرير و شرح
قوله : و هو الامر الاوّل : ضمير « هو » به منشا انتزاع راجع است .
قوله : بالخالى عنه : يعنى بالخالى عن الجزء المشكوك .
قوله : و ان كان ارتفاعه بارتفاع منشا انتزاعه : ضمير در « ارتفاعه » به جزئيّة راجع است .
تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحة 685
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٦٨٥