يقين باينمعنا نيست حكم به نجاست بدن ظاهرا حتمى است .
بلى ، اگر مواضع ملاقات بفرض متنجّس شدن به صرف ملاقات با آب ظاهر پاكا شده و احتياجى به تعدّد غسل و يا جدا شدن غساله نباشد البتّه در اينفرض ميتوان گفت نجاست بدن بالتّفصيل معلوم نيست تا بتوان استصحاب را جارى نمود اگرچه اينمقدار معلوم است كه مواضع ملاقات يا در حين ملاقات با آب ظرف اوّل متنجّس شده و يا در وقت ملاقات با آب ظرف دوّم لذا اگر با آب ظرف اوّل نجس شده پس از شستن مواضع با آب ظرف دوّم پاك شدهاند و در صورتى كه در حين ملاقات با ظرف دوّم متنجّس شده باشند البتّه نجاست آن باقى است و چون هيچيك از ايندو معنا قطعى و معلوم نيست لاجرم مصداق « كلّ شيئ لك طاهر حتّى تعلم انّه نجس » قرار گرفته و در مورد مزبور بقاعده طهارت بايد تمسّك كند نه استصحاب .
تحرير و شرح
قوله : و من هنا : مشار اليه « هنا » تشريعى بودن و ذاتى نبودن حرمت مىباشد .
قوله : انّه ليس منه : ضمير در « انّه » به معناى « شأن » بوده و ضمير در « منه » به محلّ الكلام راجع است .
قوله : لو توضّأ منهما : يعنى من الانائين .
قوله : غلّب جانبها : يعنى جانب حرمت .
قوله : فعدم جواز الوضوء منهما : يعنى من الانائين .
قوله : و لو كذلك : يعنى و لو احتياطا .
قوله : بل اراقتهما : يعنى ريختن آب دو ظرف .
قوله : كما فى النّصّ : مقصود روايت عمّار از مولانا الصّادق عليه السّلام است كه از حضرتش ميپرسد :
رجل معه اناءان فيهما ماء وقع فى احدهما قذر لا يدرى ايّهما هو و ليس
تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحة 1496
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٤٩٦