قوله : و ذلك مضافا الخ : شروع است در جواب از تقرير مذكور به شرحى كه ذكر گرديد .
قوله : و انّ الفرد هو عين الخ : كلمه « انّ » بفتح همزه بوده و تفسير براى « فساد تقرير مذكور » مىباشد .
قوله : و لا تعدّد : يعنى و حال آنكه تعدّدى در بين نميباشد .
قوله : انّه انّما يجدى الخ : كلمه « انّه » بفتح همزه تا نائب فاعل باشد براى « مضافا » و ضمير منصوبى آن به تقرير مذكور راجع است .
قوله : انّه بحسبها ايضا واحد : ضمير در « انّه » به مجمع و در « بحسبها » به ماهيّت عود مىكند .
متن :
ثمّ انّه قد استدلّ على الجواز بامور :
منها
انّه لو لم يجز اجتماع الامر و النّهى لما وقع نظيره و قد وقع كما فى العبادات المكروهة كالصّلوة فى مواضع التّهمة و فى الحمّام و الصّيام فى السّفر و فى بعض الايّام .
بيان الملازمة
انّه لو لم يكن تعدّد الجهة مجديا فى امكان اجتماعهما لما جاز اجتماع حكمين آخرين فى مورد مع تعدّدها لعدم اختصاصهما من بين الاحكام بما يوجب الامتناع من التّضادّ ، بداهة تضادّها باسرها و التّالى باطل لوقوع اجتماع الكراهة و الايجاب او الاستحباب فى مثل الصّلوة فى الحمّام و الصّيام فى السّفر و فى العاشوراء و لو فى الحضر و اجتماع الوجوب او الاستحباب مع الاباحة او الاستحباب فى مثل الصّلوة فى المسجد او الدّار .
تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحة 1342
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٣٤٢