است .
قوله : و يتبع جعل وجوب ذى المقدّمة : ضمير فاعلى در « يتبع » به جعل وجوب در مقدّمه راجع است .
قوله : و هو كاف فى جريان الاصل : ضمير « هو » به جعل تبعى راجع است .
متن :
و لزوم التّفكيك بين الوجوبين مع الشّكّ لا محالة لاصالة عدم وجوب المقدّمة مع وجوب ذى المقدّمة لا ينافى الملازمة بين الواقعين و انّما ينافى الملازمة بين الفعليّين .
نعم ، لو كانت الدّعوى هى الملازمة المطلقة حتّى فى المرتبة الفعليّة لما صحّ التّمسّك بالاصل كما لا يخفى .
ترجمه :
و لزوم تفكيك بين وجوب مقدّمه و وجوب ذو المقدّمه در صورت شكّ بدليل اصالة عدم الوجوب نسبت بمقدّمه با واجب بودن ذو المقدّمه با ملازمه واقعى كه بين ايندو است تنافى ندارد بلكه زمانى اين تفكيك با ملازمه منافات دارد كه مقصود از ملازمه ، ملازمه فعلى و ظاهرى باشد .
بلى ، اگر ادّعاء ملازمه بين وجوبين بطور مطلق حتّى در مرحله و مرتبه فعليّت باشد البتّه تمسّك باصل صحيح نيست .
تحرير و شرح اشكال بر اجراء اصل
اشكال ديگرى باجراء اصل مذكور شده و توضيح آن اينستكه :
در مورد شكّ نسبت بوجوب شرعى مقدّمه اگر متمسّك باستصحاب عدم وجوب شويم و بدين ترتيب از مقدّمه نفى وجوب كنيم تالى فاسدى
تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — صفحة 1046
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٠٤٦