متن : تتمّة بناء على القول بالفور فهل قضيّة الامر الاتيان فورا ففورا بحيث لو عصى لوجب عليه الاتيان به فورا ايضا فى الزّمان الثّانى أو لا :
وجهان مبنيّان على انّ مفاد الصّيغة على هذا القول هو وحدة المطلوب او تعدّده .
و لا يخفى انّه لو قيل بدلالتها على الفوريّة لما كان لها دلالة على نحو المطلوب من وحدته او تعدّده فتدبّر جيّدا .
ترجمه :
تتمّه مبحث
بنا بر اينكه قائل بشويم امر دلالت بر فور دارد اين بحث طرح مىشود كه آيا اقتضاى امر اينست كه بر مكلّف لازم است مأمور به را فورا آورده و در صورت ترك در آن اوّل موظّف است در آن بعد باتيان آن مبادرت ورزد يا چنين اقتضائى در آن نيست :
بايد گفت در اين مسئله دو احتمال است كه مبتنى بر اين است كه مفادّ صيغه امر طبق اين قول وحدت مطلوب بوده يا تعدّد مطلوب مىباشد .
و مخفى نماند اگر قائل به دلالت صيغه امر بر فوريّت بشويم هيچ دلالتى در صيغه بر نحوه مطلوب كه وحدت بوده يا تعدّد وجود ندارد .
تحرير و شرح
حاصل كلام در اين تتمّه آنست كه :
اگر گفتيم صيغه « افعل » دلالت بر فور دارد آيا اين معنا نيز از آن استفاده مىشود كه اگر مكلّف مأمور به را در اوّل وقت نياورد موظّف باشد به آوردن آن در آن دوّم يا اين مضمون از آن استفاده نمىشود .
اگر بگوئيم كه مطلوب از امر صرفا يك معنا است و آن آوردن