قوله : الّا كلحاظه فى نفسه : ضمير مجرورى در « لحاظه » به معنا عود مىكند .
قوله : و كما لا يكون هذا اللّحاظ : يعنى هذا اللّحاظ فى الاسماء .
قوله : فى المستعمل فيه فيها : ضمير در « فيها » به اسماء عود مىكند .
قوله : كذلك ذاك اللّحاظ : مقصود از « ذاك اللّحاظ » لحاظ آليّت و حالة فى غيره مىباشد .
متن : و بالجملة ، ليس المعنى فى كلمة « من » و لفظ « الابتداء » مثلا الّا الابتداء ، فكما لا يعتبر فى معناه لحاظه فى نفسه و مستقلّا كذلك لا يعتبر فى معناها لحاظه فى غيرها و آلة ، و كما لا يكون لحاظه فيه موجبا لجزئيّته فليكن كذلك فيها .
ترجمه :
خلاصه مرام
و خلاصه كلام آنكه معنا در كلمه « من » و لفظ « ابتداء » همان ابتدائيّت است به اين معنا كه ابتداء حرفى و ربطى كه مستفاد از « من » بوده با ابتداء اسمى كه از لفظ « ابتداء » مفهوم مىشود هيچ فرقى با هم ندارند فقط تنها فرقشان اينست كه ابتداء حرفى بعنوان آلت و ربط استعمال شده ولى ابتداء اسمى مستقلّ مىباشد و چون در ابتداء اسمى قيد « فى نفسه » و « مستقلّا » را در مستعمل فيه لحاظ نمىكنند تا در نتيجه مستعمل فيه جزئى شود در ابتداء حرفى نيز قيد « آلة » و « فى غيره » را نبايد در مستعمل فيه اعتبار نمايند تا سبب جزئى بودن آن گردد .
قوله : لا يعتبر فى معناه : يعنى معناى لفظ « الابتداء » .
قوله : لا يعتبر فى معناها : يعنى معناى كلمه « من » .
قوله : لحاظه فى غيرها : ضمير در « لحاظه » به المعنى عود مىكند .
قوله : لا يكون لحاظه فيه : ضمير در « لحاظه » به استقلال و در « فيه » به اسم عود مىكند .