تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المباحث النحوية في شرح البهجة المرضية (شرح سيوطى) (فارسى) — صفحة 1654

مساهمون:

ص١٦٥٤
ترجمه و شرح :

مبحث اعراب فعل

مصنّف گويد : زمانى كه فعل مضارع از عامل نصبى و جزمى خالى و برهنه باشد آن را رفع بده مانند : تسعد ( سعادتمند مىشود ) .

عوامل نصب

سپس گويد : و به « لن » و « كى » فعل مضارع را نصب بده و همچنين با « ان » كه بعد از فعل غير علم باشد نه با « ان » كه پس از فعل علم قرار گرفته . شارح گويد : چهار حرف بوده كه فعل مضارع را با آن نصب مىدهند و آن عبارتند از : 1 - لن و آن حرف نفى و بسيط مىباشد مانند : فلن ابرح الارض ( من هرگز از اين سرزمين برنخيزم ) . شاهد در « لن » است كه ابرح را منصوب كرده يعنى آخر آن را مفتوح نموده است . 2 - كى و آن حرف مصدرى است يعنى با فعل مضارعى كه بعدش واقع شده به مصدر مبدّل مىشود مانند : لكيلا تأسوا على ما فاتكم . ( براى اينكه دلتنگ نشويد برآنچه از دست شما رفته است ) . شاهد در « كى » است كه برسر « تأسوا » داخل شده و نون رفعى آن را به نصبى انداخته و مجموعا به مصدر مبدّل مىشوند چه آنكه تأويل آن : لعدم اساكم على ما فاتكم مىباشد . 3 - ان و آن حرف مصدرى است مانند : و ان تصوموا خير لكم ( اينكه روزه بگيريد براى شما بهتر است ) . شاهد در « ان » بوده كه برسر « تصوموا » داخل شده و نون رفعى آن را به نصبى انداخته و مجموعا به مصدر مبدّل مىشوند چه آنكه تأويل آن : صومكم خير لكم مىباشد . تنبيه همان طورى كه اشاره شد تنها « ان » مصدريّه فعل مضارع را نصب مىدهد نه غير مصدرى .