سوّم و چهارم نيز ياء و واو به الف قلب نشدهاند با اينكه قبل از آنها مفتوح است و وجه آن اينست كه در آخرشان الف مقصوره كه از مختصّات اسم به حساب مىآيد آمده .
مصنّف گويد :
و قبل از « با » نون را به ميم قلب كن مشروط به اينكه نون ساكن باشد .
شارح گويد :
اعمّ از آنكه نون و باء در يك كلمه بوده يا در دو كلمه باشند .
مصنّف گويد :
مانند : من بت انبذا .
شارح گويد :
يعنى : من قطعك اطرحه ( كسى كه از تو بريد او را رها نما ) .
شاهد در « نون » انبذا است كه در وقت قرائت به ميم قلب مىشود .
متن : « 976 »
لساكن صحّ انقل التّحريك من * ذى لين آت عين فعل كأبن
تجزيه و تركيب
لام : حرف جرّ به معناى « الى » .
ساكن : مجرور به « لام » ، موصوف .
صحّ : فعل ماضى ، مفرد ، مذكّر ، غائب ، صفت براى « ساكن » و ضميرفاعلى در آن به « ساكن » راجع است .
انقل : فعل امر ، مفرد ، مذكّر ، حاضر ، متعدّى .
التحريك : مفعول براى « انقل » .
من : حرف جرّ .
ذى : اسم به معناى صاحب ، مجرور به « من » ، متعلّق به « انقل » ، مضاف .
لين : مضاف اليه .
آت : اسم فاعل ، صفت براى « ذى لين » .
عين فعل : مضاف و مضاف اليه .
كاف : حرف جرّ .
ابن : مجرور به « كاف » ، متعلّق باستقرّ ، خبر براى مبتداء محذوف .