مصنّف گويد :
و همچنين فتحهاى را كه تاء تأنيث در حال وقف پهلوى آن واقع شده است نيز اماله كن زمانى كه فتحه مزبور در غير الف باشد .
مانند فتحه در « رحمة » و « نعمة » .
و اين عبارت « اذا ما كان فى غير الف » در كلام مصنّف به منظور زيادى توضيح و تأكيد مطلب آورده شده زيرا معلوم و روشن است كه الف مفتوح نمىشود .
قوله : سواه : ضمير مجرورى به « تناسب » راجع است .
قوله : و القمر اذا تلاها : آيه ( 2 ) از سورهء شمس .
قوله : للايسرمل تكف الكلف : يعنى به سمت چپ ميل پيدا كن تا عاشق را از عشق و ميلش منع كنى .
متن : « 915 »
حرف و شبهه من الصّرف برى * و ما سواهما بتصريف حرى
تجزيه و تركيب
حرف : اسم ، نكره ، مبتداء و مسوّغ ابتداء به آن عطف مىباشد .
واو : عاطفه .
شبهه : مضاف و مضاف اليه ، معطوف به « حرف » .
من : حرف جارّه .
الصّرف : مجرور به « من » ، متعلّق به « برى » .
برى : خبر براى « حرف » .
واو : عاطفه .
ما : موصوله ، مبتداء .
سواهما : مضاف و مضاف اليه ، متعلّق باستقرّ ، صله و عائد براى « ماء موصوله » .
باء : حرف جرّ .
تصريف : مجرور به « باء » ، متعلّق به « حرى » .
حرى : اسم ، صفت مشبهه ، خبر براى « ما » .