يمله : فعل و فاعل و مفعول ، فعل شرط براى « من » .
لم يصد : فعل مضارع مجزوم به « لم » جواب براى « من » و جمله « من » با فعل شرط و جوابش خبر هستند براى « درهماك » .
ترجمه :
سكونى كه پهلوى كسره واقع شده .
و فاصله شدن « ها » همچون فاصله نشدنش محسوب مىشود ، بنابراين درهماك را كسى كه اماله مىكند از اماله آن هيچ منعى به وى متوجّه نمىباشد .
متن : « 906 »
و حرف الاستعلا يكفّ مظهرا * من كسر او يا و كذا تكفّ را
تجزيه و تركيب
واو : استينافيّه .
حرف : اسم ، مضاف ، مبتداء .
الاستعلاء : مضاف اليه .
يكفّ : فعل مضارع ، مفرد ، مذكّر ، غائب ، متعدّى ، ثلاثى مجرّد از باب نصر ، ينصر .
مظهرا : مفعول براى « يكفّ » .
من : حرف جرّ .
كسر : مجرور به « من » ، متعلّق به « يكفّ » .
او : عاطفه .
ياء : معطوف به « كسر » .
واو : عاطفه .
كذا : جارّ و مجرور ، متعلّق به « تكفّ » .
تكفّ : فعل مضارع ، مفرد ، مؤنّث ، غائب .
را : فاعل براى « تكفّ » .
ترجمه :
حرف استعلاء كسره يا ياء ظاهر را از اماله شدن باز مىدارد و همچنين « را » نيز از اماله شدن مانع مىشود .